शुभमन गिलच्या वादळी फलंदाजीदरम्यान रोहित शर्माने अवघ्या ७२ चेंडूत आपले ३५ वे शतक झळकावले. तो लवकर आऊट झाला असला तरी, या खेळीतून हिटमॅनने टीकाकारांना सडेतोड उत्तर दिले आहे.

मुंबई : २६ व्या षटकाचा पहिला चेंडू. ऑफ स्टंप लाईनवर व्हिटल लोव्हिसची फ्लाईटेड डिलिव्हरी. रोहितने चेंडू एक्स्ट्रा कव्हरच्या दिशेने ढकलला आणि तो सिंगलसाठी धावू लागला. गुवाहाटीच्या बरसापारा स्टेडियममधील प्रेक्षक तेव्हा आनंदात बुडाले होते. त्याने अचानक आपला वेग बदलला आणि स्लो स्प्रिंट सुरू केली. बॉलिंग एंडला पोहोचल्यावर त्याने हवेत पंच मारला आणि बॅट उंचावली. असे सेलिब्रेशन त्याने शेवटचे कधी केले होते, हे कोणालाच आठवत नसेल! कारण हे शतक त्याच्यासाठी खूप खास आहे. आणि हे सेलिब्रेशन म्हणजे एक कडक मेसेज आहे. एक सडेतोड उत्तरच म्हणा ना. "मी इथेच राहणार आहे, आणि कोणीही माझं काहीही वाकडं करू शकत नाही." हे शब्द त्याने तोंडाने नाही, तर त्याच्या बॅटने उच्चारले आहेत. त्याचं नाव रोहित शर्मा आहे. टीका, शंका, वाढतं वय आणि स्वतःच्या मर्यादा या सगळ्यांविरुद्धची ही त्याची एक जिद्दी लढाई आहे.

टीकाकार आणि वाढत्या वयाला दिले सडेतोड उत्तर

भारतीय संघात २०२७ च्या वनडे वर्ल्ड कपसाठी रोहित शर्माच्या जागेवर प्रश्नचिन्ह निर्माण करणे आता पूर्णपणे अर्थहीन आहे. वेस्ट इंडिजविरुद्धच्या दुसऱ्या वनडे सामन्यानंतर भारतीय क्रिकेटचे दिग्गज सुनील गावसकर यांनी नेमकं हेच म्हटलं आहे. त्यांनी असं का म्हटलं, याचं उत्तर रोहितने मैदानातच दिलं आहे. समोर ४०७ धावांचं भलंमोठं टार्गेट होतं. मोठ्या धावांचा पाठलाग करताना सुरुवातीलाच रोहित आऊट होणं, हे एकेकाळी खूप ओळखीचं चित्र होतं. जणू काही ठरल्याप्रमाणेच विराट कोहली डगआऊटमध्ये पॅड घालून तयार असायचा. दुसरीकडे, जेडन सील्सचा सामना करताना शुभमन गिलच्या खांद्यावरही बरंच दडपण होतं. भारतीय कर्णधार पहिल्या षटकात फक्त टिकून राहण्याचा प्रयत्न करत होता, असं म्हणता येईल.

पण रोहितने यावेळी जिद्द सोडली नाही. भारताला एक भक्कम पाया रचून देण्याची जबाबदारी त्याने स्वतःच्या खांद्यावर घेतली आणि तो क्रीझवर आला. त्याने अल्झारी जोसेफच्या १४० किमी वेगाच्या चेंडूला डीप बॅकवर्ड पॉईंटवर स्लॅश करत सुरुवात केली. पुढच्याच चेंडूवर त्याने षटकार ठोकला. षटकाच्या शेवटी त्याने अल्झारीला स्क्वेअर ऑफ द विकेटवर पाठवत दुसरं षटक संपवलं. यानंतर खेळलेल्या १२ चेंडूंमध्ये रोहितच्या बॅटमधून एकही बाऊंड्री आली नाही. २०२५ च्या चॅम्पियन्स ट्रॉफीचा विचार करता, पॉवर प्लेमध्ये रोहित इतका संयम दाखवताना खूप कमी वेळा दिसतो. त्या मोठ्या लक्ष्यासाठी त्याने आपली नेहमीची आक्रमक शैली बदलण्याची तयारी दाखवली.

त्याने अल्झारीच्या चेंडूवर पुन्हा आक्रमण सुरू केलं. फिफ्थ स्टंप लाईनवर आलेल्या शॉर्ट बॉलला त्याने डीपच्या दिशेने भिरकावून दिलं. जेडन सील्सच्या फुल लेंथ चेंडूवर त्याने एक क्लासिक पिक-अप शॉट खेळला. रोहितची ही खेळी फक्त बाऊंड्रीपुरती मर्यादित नव्हती. त्याने गिलसोबत भागीदारी करत सिंगल आणि डबल धावा घेत स्कोअरबोर्ड उत्तमरीत्या हलता ठेवला. फिटनेस परत मिळवल्यानंतर रोहितची रनिंग बिटवीन द विकेट्स किती सुधारली आहे, याचा गुवाहाटीतील ही खेळी सर्वात मोठा पुरावा आहे. पॉवर प्लेचा शेवटचा धमाकाही रोहितच्याच बॅटमधून आला. कीमो पॉलच्या स्लो बाऊन्सरवर एक परफेक्ट पुल शॉट, आणि त्यानंतर डीप एक्स्ट्रा कव्हरवरून तो ट्रेडमार्क षटकार. आणि नो-बॉलवर मिळालेल्या फ्री-हिटला तर त्याने थेट गॅलरीच्या दुसऱ्या मजल्यावर पोहोचवलं. अवघ्या ३२ चेंडूत त्याने अर्धशतक पूर्ण केलं. त्याने दोन वर्षांपूर्वी टी-२० मधून निवृत्ती घेतली आहे, हेही आपण लक्षात ठेवलं पाहिजे. अर्धशतकानंतर गुवाहाटीमध्ये रोहित गिलला उत्तम साथ देत होता, पण संधी मिळताच कॅरिबियन गोलंदाजांची धुलाई करायलाही तो विसरला नाही.

२०२७ च्या वर्ल्ड कपच्या दिशेने रोहितची वाटचाल

१६ व्या षटकात त्याने आपल्या स्वप्नवत वनडे करिअरमध्ये आणखी एक टप्पा गाठला. सचिन तेंडुलकर आणि विराट कोहलीनंतर या फॉरमॅटमध्ये १२,००० धावा पूर्ण करणारा रोहित तिसरा भारतीय ठरला. आणि तेही सचिन, पाँटिंग, संगकारा यांसारख्या दिग्गजांपेक्षा वेगाने. या टप्प्यावर पोहोचण्यासाठी सचिनला ३०० डाव लागले होते, तर रोहितला २८२ डाव लागले. कोहलीने मात्र २४२ डावांमध्येच हा विक्रम रचला होता. एका बाजूला गिल कॅरिबियन गोलंदाजांना निर्दयीपणे झोडपत असताना, रोहितने अवघ्या ७२ चेंडूत आपले ३५ वे शतक पूर्ण केले. थोड्या वेळानंतर तो आऊट झाला खरा, पण तोपर्यंत त्याने आपलं काम चोख बजावलं होतं. गेल्या तीन सामन्यांमधलं रोहितचं हे दुसरं शतक आहे. वनडे वर्ल्ड कप संघात रोहितच्या जागी जयस्वालला घ्यावं आणि रोहितने निवृत्ती घ्यावी, अशी मागणी ज्या आगरकरने केली होती, तो आगरकर आज त्या पदावर नाहीये.

वनडे फॉरमॅटमध्ये १२,००० पेक्षा जास्त धावा, ३५ शतकं... आणि सोबत दीड दशकाचा अनुभव. वर्ल्ड कपमधील त्याची जबरदस्त कामगिरी आणि उत्तम फॉर्म तर आहेच. बीसीसीआयला फक्त त्याच्या फिटनेसची चिंता होती. पण काल बाऊंड्री लाईनवर डायव्ह मारून चेंडू अडवत रोहितने दाखवून दिलं की, काळजी करण्याचं काहीच कारण नाही... यानंतरही रोहितला संघातून वगळण्याचं काय कारण असू शकतं, हाच सर्वात मोठा प्रश्न आहे. फिटनेसबाबत समाधान नसेल तर तो सुधारण्यास सांगितलं पाहिजे, थेट निवृत्तीचा सल्ला देणं हा काही उपाय नाही. हे लक्षात ठेवलं पाहिजे की, अलीकडच्या काळात देशात आणि परदेशात शतक झळकावणारा रोहित हा एकमेव भारतीय फलंदाज आहे... दक्षिण आफ्रिकेच्या बाऊन्सी पिचवरही रोहितची बॅट शांत बसणार नाही, कारण चेंडू ओळखण्याची त्याची क्षमता खरोखरच अप्रतिम आहे. २०१९ च्या वर्ल्ड कपपूर्वी अनेकांनी म्हटलं होतं की इंग्लंडच्या पिचवर रोहित फ्लॉप ठरेल, पण स्पर्धा संपल्यावर तो सर्वाधिक धावा करणारा फलंदाज म्हणून देशात परतला होता. टीका, शंका, वाढतं वय आणि स्वतःच्या मर्यादा या सगळ्यांविरुद्धची त्याची ही लढाई अशीच सुरू राहील...