Nepal Floods : नेपाळमधील महापूरामुळे शाळेचं मैदान झालं वाळवंट, पण ४०० मुलांचे प्राण वाचले!

नेपाळच्या बैरेनीमधील एका शाळेत २६ ऑगस्टला महापूर आला. पण शिक्षकांना वेळीच माहिती मिळाल्याने त्यांनी जवळपास ४०० विद्यार्थ्यांना सुरक्षित बाहेर काढलं. आता ही शाळा चिखल आणि वाळूखाली दबली असून, तिचं भविष्य अंधारात आहे.

मुंबई : जेव्हा बिनिता रामतेल आठवड्याभरानंतर आपल्या शाळेत परतली, तेव्हा तिला धक्काच बसला. जिथे ती खेळायची, जिथे रोज सकाळी प्रार्थना व्हायची, ते मैदान आता वाळवंटासारखं दिसत होतं. आणि तिचा क्लासरूम? तो तर चिखल आणि मातीच्या ढिगाऱ्याखाली पूर्णपणे गाडला गेला होता.

२६ ऑगस्टला मी शाळेत पोहोचले होते. माझी बॅग क्लासमध्ये ठेवली आणि प्रार्थनेसाठी मैदानावर येणार, तेवढ्यात शिक्षकांनी सगळ्यांना उंचावरच्या ठिकाणी पळून जाण्याची सूचना दिली. 'पूर येतोय, लगेच बाहेर पडा,' असं ते ओरडून सांगत होते. त्यानंतर आम्ही सगळे तिथून जीव वाचवून पळालो," असं बिनिताने तिच्या क्लासरूमला भेट देताना ANI ला सांगितलं.

वेळीच मिळालेल्या सूचनेमुळे वाचले ४०० विद्यार्थ्यांचे प्राण

स्थानिक वेळेनुसार सकाळी ९ वाजल्यानंतर बैरेनीमध्ये पुराचं पाणी शिरलं. हीच वेळ होती जेव्हा विद्यार्थी शाळेच्या प्रार्थनेसाठी एकत्र जमा होतात. ही प्रार्थना साधारण १५-२० मिनिटं चालते. त्यामुळे धोका खूप मोठा होता.

शाळेत अचानक झालेल्या धावपळीचे पुरावे अजूनही दिसत होते. मुलांच्या बॅगा तशाच डेस्कवर पडल्या होत्या, तर बिनिता आणि तिची मैत्रीण प्रशंशा मगरती यांना अनेक मुलांचे डबेही सापडले, ज्यात जेवण तसंच होतं.

पृथ्वी हायवेवर वसलेल्या बैरेनी शहरात बुधवारी महापुराने थैमान घातलं. नदीच्या पातळीपेक्षा दोन मीटर उंच वाळू आणि चिखलाचा थर सगळीकडे जमा झाला होता.

नदीजवळच असलेल्या या शाळेतील सुमारे ४०० विद्यार्थ्यांचे प्राण वाचले, कारण शिक्षकांना नदीच्या वरच्या बाजूला राहणाऱ्या एका पालकाकडून वेळीच धोक्याची सूचना मिळाली होती. "जेव्हा विद्यार्थी प्रार्थनेसाठी तयारी करत होते, तेव्हा आमच्या एका शिक्षकाला नुवाकोटमधून पुराची माहिती मिळाली. त्यानंतर आमचे प्रिन्सिपॉल प्रकाश मल्ला यांनी ऑफिसमधून सगळ्यांना शाळेबाहेर पडण्याची घोषणा केली. मग सगळे विद्यार्थी इथून पळाले आणि आज सुरक्षित आहेत," असं शाळेतील विज्ञान शिक्षक दीपेंद्र वागळे यांनी ANI ला सांगितलं.

पुराचं थैमान आणि शाळेचं अंधारमय भविष्य

शाळेच्या भिंतींवर चिखलाचे निशाण पुराच्या पाण्याची पातळी आणि विध्वंसाची तीव्रता दाखवत होते. शिक्षकांच्या प्रसंगावधानामुळे शेकडो विद्यार्थी पूर शाळेपर्यंत पोहोचण्याआधीच सुरक्षित ठिकाणी पोहोचले.

राजकुमार रिमल नावाच्या एका विद्यार्थ्याच्या वडिलांनी सांगितलं, "त्या दिवशी मी शेतात काम करत होतो. तेव्हा माझ्या पत्नीने फोन करून सांगितलं की नुवाकोटमधील बेत्रावती नदीला पूर आलाय आणि पाणी वेगाने खाली येतंय. माझी पहिली चिंता शाळेतल्या मुलांची होती, कारण इथल्या दोन शाळांना पुराचा थेट धोका होता. मी धावतपळत शाळेत आलो आणि पाहिलं तर सगळे घाबरले होते. शिक्षक मुलांना सुरक्षित ठिकाणी नेत होते. मी सुद्धा त्यांना मदत केली."

या नैसर्गिक आपत्तीला एक आठवडा उलटून गेल्यानंतरही शाळेचा परिसर चिखल आणि गाळाने भरलेला आहे. सगळीकडे दुर्गंधी पसरली आहे. ही शाळा पुन्हा कधी सुरू होईल आणि मुलं कधी वर्गात परततील, याबाबत अनिश्चितता आहे.

UNICEF च्या अंदाजानुसार, २६ ऑगस्टच्या पुरामुळे सुमारे १७,००० मुलांना मदतीची गरज आहे. या पुरात आतापर्यंत ९०० हून अधिक लोकांचा मृत्यू झाला असून शेकडो जण बेपत्ता आहेत. UNICEF ने आपत्कालीन मदतीसाठी आणि नुकसानीचा पूर्ण अंदाज येईपर्यंतच्या कामासाठी १७.२ मिलियन डॉलर्सची मागणी केली आहे.

सर्वात जास्त फटका बसलेल्या रसुवा, नुवाकोट आणि धाडिंग जिल्ह्यांमध्ये शोध आणि बचावकार्य सुरू आहे.

बिनितासाठी या पुराचा अर्थ शाळेतील तिच्या रोजच्या वस्तू गमावणं हा देखील होता. "जर स्थानिक सोसायट्यांनी मदत केली तर ठीक, नाहीतर मी जिवंत आहे, मी पुन्हा विकत घेईन," असं ती म्हणाली.

(या बातमीचे शीर्षक वगळता, आशयामध्ये आशियानेट न्यूजच्या संपादकीय कर्मचाऱ्यांनी कोणताही बदल केलेला नाही. ही बातमी सिंडिकेटेड फीडमधून जशीच्या तशी प्रकाशित करण्यात आली आहे.)