Inspiring Journey: आयुष्य प्रत्येकाला सारखी संधी देत नाही. काहींना शिक्षण सोडा, पण कुटुंबाचा गाडा ओढण्यासाठी लहान वयातच काम करावं लागतं. अशाच परिस्थितीतून आलेल्या एका जिद्दी मुलीची ही कहाणी आहे.
आयुष्य प्रत्येकाला सारख्या संधी देत नाही. काहींना त्या मिळतात, तर काहींना त्या स्वतः निर्माण कराव्या लागतात. ज्यांनी स्वतः संधी निर्माण केली, त्यांचं आयुष्य अनेकांसाठी प्रेरणा बनतं. मनात जिद्द असेल तर अशक्य वाटणारी गोष्टही शक्य करता येते, हेच या तरुणीच्या आयुष्याने दाखवून दिलं आहे. आजकाल शहरांमध्ये शिक्षणाचा खर्च लाखोंमध्ये आहे, पण काहींना ते स्वप्नातही पाहता येत नाही.
25
अर्चना पाटीलची यशोगाथा
ज्या मुलांना पालक नसतात, त्यांना आपलं आयुष्य स्वतःच घडवावं लागतं. अशा मुलांना मोठ्या शाळांची कल्पना करणंही शक्य नसतं. उलट, कुटुंबाचा खर्च उचलण्याची जबाबदारी त्यांच्यावर येते. अर्चना पाटीलची कहाणी अशीच आहे. तिच्या वयाची मुलं शाळेत जात असताना, ती कुटुंबासाठी घरकाम करत होती. तिची ही यशोगाथा तिच्याच शब्दांत ऐकूया...
35
2020 साली मिळाली आयुष्याला कलाटणी
मी 21 वर्षांची होईपर्यंत शाळेची पायरीही चढले नव्हते, पण आज मुंबईसारख्या शहरात माझं स्वतःचं घर आहे. हे घर मी माझ्या पैशाने, घामाने आणि हिमतीने कमावलं आहे. माझी आई अंध आहे आणि वडील व्यसनी होते. मी गरिबीत वाढले, त्यामुळे लहानपणीच घरकाम करायला लागले. कुटुंबाला सांभाळण्यासाठी मी एक दशक काम केलं, माझ्या भावांना शाळेत पाठवलं. पण 2020 साली माझं आयुष्यच बदलून गेलं.
त्या वर्षी मी माझ्या 16 वर्षांच्या भावाला गमावलं. ब्रेन ट्युमर झाल्याच्या एका आठवड्यातच तो आम्हाला सोडून गेला. यामुळे मी पूर्णपणे हरल्यासारखं वाटलं. मी माझ्या भावाला वाचवू शकले नाही, या विचाराने मी निराश झाले. पण मरण्यापूर्वी त्याचे शेवटचे शब्द मला आठवले. 'मला तुला आनंदी बघायचं आहे. तू तुझी स्वप्नं पूर्ण करशील, तेव्हाच आनंदी राहशील,' असं तो म्हणाला होता. हे शब्द आठवून मी एक धाडसी निर्णय घेतला. माझ्या वयाचे लोक पदवीचं शिक्षण घेत असताना, मी आयुष्यात पहिल्यांदा अक्षरं गिरवायला सुरुवात केली. अक्षर सुधारण्यासाठी मी रात्र-रात्र जागून सराव केला. 2021 मध्ये मी 65% गुणांसह 10 वी पास झाले आणि 2023 मध्ये 12 वी. आता माझं वय 26 आहे आणि मी बी.कॉमच्या दुसऱ्या वर्षाला आहे.
55
आंतरराष्ट्रीय एअरलाइनमध्ये ग्राउंड स्टाफ म्हणून नोकरी
काही महिन्यांपूर्वीच मला एका आंतरराष्ट्रीय एअरलाइनमध्ये ग्राउंड स्टाफ म्हणून नोकरी मिळाली. नोकरी लागल्यावर मी पहिलं काम केलं ते म्हणजे आमच्या हक्काच्या घरासाठी डिपॉझिट भरलं. जेव्हा मी घराच्या चाव्या आईच्या हातात दिल्या, तेव्हा तिला ते घर पाहता येत नव्हतं, पण तिच्या डोळ्यांतला अभिमान मी पाहिला. तेव्हाच मी ठरवलं की आयुष्य कसंही असो, पण थांबायचं नाही. मला माझं शिक्षण पूर्ण करायचं आहे, मोठ्या ऑफिसमध्ये काम करायचं आहे आणि आई-वडिलांना परदेशात फिरायला घेऊन जायचं आहे. ही स्वप्नं पूर्ण व्हायला वेळ लागेल, पण मी इतकी मोठी स्वप्नं पाहू शकते, हेच माझ्या आयुष्यातलं मोठं यश आहे, असं अर्चना पाटील सांगते. तिची ही कहाणी आज अनेकांसाठी प्रेरणा ठरली आहे.
