
After Mahesh Landge Cong leader Prashant Jagtap remember Ajit Pawar : महाराष्ट्राच्या राजकारणातील एक धगधगतं नेतृत्व, प्रशासनावर पकड असलेला नेता आणि कार्यकर्त्यांचा 'दादा' अशी ओळख असलेले अजित पवार २८ जानेवारी रोजी एका विमान अपघातात अनंतात विलीन झाले. या दुर्दैवी घटनेने केवळ राजकीय वर्तुळच नव्हे, तर अवघा महाराष्ट्र सुन्न झाला आहे. सत्ता असो वा नसो, अजितदादांच्या शब्दाला असणारं वजन आणि त्यांच्या कामाची पद्धत यामुळे त्यांच्या निधनानंतर पक्षाची सीमा ओलांडून शोक व्यक्त केला जात आहे.
अजित पवार हे त्यांच्या स्पष्टवक्तेपणासाठी ओळखले जात. त्यामुळेच त्यांचे राजकीय विरोधकही तितकेच प्रबळ होते. पिंपरी-चिंचवडच्या राजकारणात अजितदादा विरुद्ध महेश लांडगे असा संघर्ष संपूर्ण राज्याने पाहिला. मात्र, दादांच्या जाण्याने महेश लांडगे हे अत्यंत भावुक झाले आहेत. राजकारणातील कडवटपणा बाजूला ठेवून, त्यांनी दादांची माफी मागत आपली श्रद्धांजली वाहिली. हे दृश्य राजकारणापलीकडे असलेल्या वैयक्तिक ऋणानुबंधांची साक्ष देणारे ठरले.
राष्ट्रवादी काँग्रेसमधील फुटीनंतर अनेक नेत्यांनी आपली वाट बदलली. प्रशांत जगताप हे देखील त्यापैकीच एक. एकेकाळी दादांचे सावलीसारखे सोबती असणाऱ्या जगतापांनी वैचारिक भूमिकेतून दादांची साथ सोडली आणि काँग्रेसमध्ये प्रवेश केला. मात्र, अजितदादांच्या निधनानंतर बारामतीत अंत्यविधीच्या ठिकाणी पोहोचलेल्या जगतापांना आपल्या भावना अनावर झाल्या.
जगतापांनी सांगितलेली एक आठवण आज सोशल मीडियावर चर्चेचा विषय ठरत आहे. ही आठवण आहे जून २०२२ मधील, जेव्हा राजकारण एका वेगळ्या वळणावर होतं.
प्रशांत जगताप यांना जेव्हा चेहऱ्याचा पॅरालिसिस (पक्षाघात) झाला, तेव्हा त्यांनी १५ दिवस ही गोष्ट जगापासून लपवून ठेवली होती. गॉगल आणि मास्क लावून ते वावरत होते. अखेर जेव्हा त्यांनी फेसबुक लाईव्हच्या माध्यमातून हे वास्तव समोर आणले, तेव्हा रात्री साडेअकरा वाजता त्यांना 'देवगिरी' बंगल्यावरून फोन आला. पलीकडून अजितदादांचा खणखणीत आवाज होता— "प्रशांत, हे तू चुकीचं केलंस! माझ्यापासून का लपवलं?"
दादांचा तो दरारा आणि त्यामागची तीच माया आजही जगतापांच्या मनात घर करून आहे. केवळ विचारपूस करून दादा थांबले नाहीत, तर त्यांनी तात्काळ आपल्या डॉक्टरांना फोन लावून दिला आणि जगतापांना सकाळीच मुंबईला येण्याचा आदेश दिला. एक नेता आपल्या कार्यकर्त्याची आरोग्याबाबत कशी काळजी घेतो, याचे हे उत्तम उदाहरण.
अजितदादांच्या जाण्याने महाराष्ट्राच्या सार्वजनिक जीवनात मोठी पोकळी निर्माण झाली आहे. शिस्त, कामाचा उरक आणि संकटकाळी कार्यकर्त्याच्या पाठीशी खंबीरपणे उभं राहण्याची त्यांची वृत्ती हीच त्यांची खरी पुंजी होती. आज प्रशांत जगताप असोत किंवा महेश लांडगे, प्रत्येकाच्या डोळ्यांतील अश्रू हेच सांगत आहेत की, महाराष्ट्र एका 'कर्त्या' नेत्याला मुकला आहे.
प्रशांत जगतापांसारख्या अनेक कार्यकर्त्यांसाठी अजितदादा हे केवळ एक नेते नव्हते, तर अडचणीच्या काळात धावून येणारा एक 'मोठा भाऊ' होते. त्यांची ही 'दादागिरी' आता फक्त आठवणींच्या स्वरूपात महाराष्ट्राच्या मनात जिवंत राहील.