
Dementia Risk लठ्ठपणामुळे डिमेन्शिया, म्हणजेच विस्मरणाचा आजार होण्याचा धोका दुप्पट होऊ शकतो, असं एका नव्या अभ्यासात समोर आलं आहे. संशोधकांचं म्हणणं आहे की, प्रक्रिया केलेलं मांस (processed meat) आणि व्हिटॅमिन डी ची कमतरता यामुळे अल्झायमरसारख्या आजारांचा धोका वाढू शकतो.
अमेरिकन ॲकॅडमी ऑफ न्यूरॉलॉजीच्या (American Academy of Neurology) एका अभ्यासात असं दिसून आलं आहे की, तुमच्या शरीरात चरबी कुठे जमा होते, यावर अल्झायमर किंवा पार्किन्सनसारखे आजार होण्याचा धोका अवलंबून असतो.
या अभ्यासासाठी, संशोधकांनी यूके बायोबँकमधील (UK Biobank) ४,१२,६९० लोकांच्या आरोग्यावर लक्ष ठेवलं. यातील बहुतेक जण ५६ वर्षांचे होते आणि त्यांना पूर्वी कोणताही मानसिक आजार नव्हता. संशोधकांनी तब्बल ९ वर्षं या लोकांचा पाठपुरावा केला. अभ्यासाच्या सुरुवातीला, संशोधकांनी या लोकांच्या कंबरेचा आणि नितंबाचा (hip) आकार, हाताच्या पकडीची ताकद (grip strength) आणि हाडांची घनता (bone density) तपासली. नऊ वर्षांनंतर, यापैकी किती जणांना डिमेन्शिया, विशेषतः अल्झायमर किंवा पार्किन्सन झाला, हे शोधणं त्यांचं मुख्य उद्दिष्ट होतं.
ज्यांच्या पोटावर जास्त चरबी होती, त्यांच्यात मज्जासंस्थेशी संबंधित आजार (neurological diseases) होण्याची शक्यता १३ टक्क्यांनी जास्त असल्याचं संशोधकांना आढळलं. तर, ज्यांच्या हातांवर जास्त चरबी होती, त्यांच्यात हा धोका १८ टक्क्यांनी जास्त होता. याउलट, ज्यांचे स्नायू मजबूत होते, त्यांच्यात मानसिक आजार होण्याचा धोका तब्बल २६ टक्क्यांनी कमी होता.
३५ ते ६५ वयोगटातील लठ्ठ व्यक्तींमध्ये भविष्यात डिमेन्शिया होण्याचा धोका सुमारे ३० टक्क्यांनी वाढतो, असंही संशोधकांनी म्हटलं आहे. डिमेन्शिया हे जगभरात एक मोठं सार्वजनिक आरोग्य आव्हान बनत चाललं आहे.
डिमेन्शिया हा मेंदूच्या आजारांचा एक गट आहे, ज्यामुळे स्मरणशक्ती कमी होते, विचार करण्याची क्षमता घटते आणि रोजची कामं करणंही कठीण होतं. अल्झायमर हा याचाच एक सामान्य प्रकार आहे. हा आजार म्हातारपणाचा नैसर्गिक भाग नाही, तर एक न्यूरोलॉजिकल आजार आहे, ज्यावर योग्य उपचारांची गरज असते.