FIRE Movement : 30व्या वर्षी 3.5 कोटींची संपत्ती, जुने फ्लॅट्स खरेदी करून निवृत्ती; आता प्रॉपर्टी सोडून शेअर्समध्ये गुंतवणूक
सार
एका ३० वर्षीय चिनी तरुणाने जुन्या आणि मोडकळीस आलेल्या अपार्टमेंट्समध्ये गुंतवणूक करून नियमित भाडे मिळवत आर्थिक स्वातंत्र्य मिळवले आहे.
बिजिंग : एका ३० वर्षीय चिनी तरुणाने जुन्या आणि मोडकळीस आलेल्या अपार्टमेंट्समध्ये गुंतवणूक करून नियमित भाडे मिळवत आर्थिक स्वातंत्र्य मिळवले आहे. मात्र, जुन्या मालमत्ता खरेदी करण्यासाठी २ दशलक्ष युआन (३,००,००० अमेरिकी डॉलर) खर्च केल्यानंतर, त्याने आता रिअल इस्टेट सोडून लाभांश देणारे शेअर्स आणि गुंतवणूक फंडांना प्राधान्य देण्याचा निर्णय घेतला आहे. यामुळे संपूर्ण चीनमध्ये मोठ्या प्रमाणावर चर्चा सुरू झाली आहे.
मूळचा ईशान्य चीनमधील जिलिन येथील फॅन जुनजी, करिअरच्या चांगल्या संधींच्या शोधात चांगशाला गेला होता. मात्र, इंटरनेट हेल्थकेअर सेल्समध्ये रोज १८ तास काम करावे लागत असल्याने त्याचे व्यावसायिक जीवन लवकरच एका खडतर दिनचर्येत बदलले, असे मुख्य भूमीवरील मीडिया आउटलेट सॅनलिअन लाईफ लॅबोरेटरीने सांगितले.
चीनच्या प्रमुख शहरांमधील मालमत्तेच्या गगनाला भिडलेल्या किमती पाहिल्यानंतर, फॅनने स्वस्त गुंतवणुकीची संधी म्हणून डाउनटाउन चांगशामधील जुन्या अपार्टमेंट्सकडे लक्ष देण्यास सुरुवात केली. यापैकी काही मालमत्ता नूतनीकरणाच्या खर्चासह अवघ्या ३,००,००० युआन (४५,००० अमेरिकी डॉलर) मध्ये उपलब्ध होत्या.
२०२३ मध्ये, त्याने मालमत्ता खरेदीचा धडाका लावला. त्याने दोन वर्षांत १४ तथाकथित "लाओपोक्सियाओ" अपार्टमेंट्स खरेदी करण्यासाठी २ दशलक्ष युआनपेक्षा जास्त गुंतवणूक केली. हे दाटीवाटीचे, दशके जुने फ्लॅट्स सहसा जुन्या सुविधांसह येतात परंतु तुलनेने परवडणाऱ्या किमतीत उपलब्ध असतात.
१४ मालमत्तांपैकी ११ मालमत्ता सध्या भाड्याने दिल्या आहेत, ज्यातून अंदाजे २,१०,००० युआन (३१,५०० अमेरिकी डॉलर) वार्षिक भाडे उत्पन्न मिळते.
फॅनने वैद्यकीय सुविधेला भेट देणाऱ्या किंवा जवळ काम करणाऱ्या लोकांकडून भाड्याच्या मागणीवर विसंबून, शियांग्या हॉस्पिटलच्या आसपास धोरणात्मकरीत्या आपली गुंतवणूक केंद्रित केली. त्याने आपल्या मालमत्तांमधील नूतनीकरणाचे काम देखील प्रमाणित केले आणि देखभाल सुव्यवस्थित करण्यासाठी सुटे भाग सहज उपलब्ध ठेवले.
त्याच्या गुंतवणूक पोर्टफोलिओमध्ये वेगवेगळ्या किमतीत खरेदी केलेल्या अपार्टमेंट्सचा समावेश आहे. त्याची सर्वात स्वस्त मालमत्ता फक्त १,५०,००० युआनची होती आणि त्यातून मासिक भाडे १,७०० युआन मिळते. दरम्यान, त्याच्या सर्वात महागड्या अपार्टमेंटमध्ये कर, एजन्सी शुल्क आणि नूतनीकरण खर्चासह जवळपास ३,१०,००० युआनची गुंतवणूक आवश्यक होती आणि त्यातून दरमहा २,२०० युआन भाडे उत्पन्न मिळते.
वयाच्या ३० व्या वर्षापर्यंत, फॅनने पारंपारिक नोकरीवर अवलंबून न राहता आपल्या जीवनशैलीला आधार देण्यासाठी भाड्याच्या उत्पन्नाचा वापर करून 'फायनान्शिअल इंडिपेंडन्स, रिटायर अर्ली' (FIRE) ही आपली महत्त्वाकांक्षा साध्य केली होती.
एजन्सीचे कमिशन, कर, देखभाल खर्च आणि भाडेकरूंशी संबंधित जबाबदाऱ्यांमुळे हळूहळू त्याचा परतावा कमी होत गेल्याने एकाधिक मालमत्तांचे व्यवस्थापन करणे सोपे राहिले नाही. घसरणाऱ्या मालमत्तेच्या किमतींमुळे त्याच्या गुंतवणुकीच्या मूल्याबद्दल आणि भांडवल गमावण्याच्या जोखमीबद्दलही चिंता निर्माण झाली.
२६ ऑक्टोबर रोजी, फॅनने सोशल मीडियावर घोषणा केली की तो त्याच्या मालमत्ता खरेदीच्या प्रवासाला थांबवत आहे. त्याने जाहीर केले: "मुख्य वेळ निघून गेली आहे."
आपला रिअल इस्टेट पोर्टफोलिओ वाढवण्याऐवजी, आता भाड्याच्या उत्पन्नाची जागा नियमित गुंतवणुकीच्या परताव्यात बदलण्याच्या आशेने आपला पैसा लाभांश फंड आणि उच्च लाभांश शेअर्समध्ये गुंतवण्याची त्याची योजना आहे.
फॅनचा असा विश्वास आहे की भाड्याचे उत्पन्न आणि लाभांश मूलत: समान हेतू साध्य करतात: उत्पन्न निर्माण करणाऱ्या मालमत्तांमधून रोख प्रवाह निर्माण करणे. तथापि, त्याला आर्थिक गुंतवणुकीत एक मोठा फायदा दिसतो - तरलता.
त्याच्या मते, लाभांश फंड काही दिवसांत विकले जाऊ शकतात, तर मालमत्ता भाड्याने देण्यासाठी भाडेकरू शोधणे, कागदपत्रे पूर्ण करणे आणि पहिले पेमेंट येईपर्यंत आठवडे वाट पाहणे समाविष्ट आहे.
अँट फॉर्च्युनच्या आकडेवारीनुसार, १९९५ नंतर जन्मलेल्या लोकांचा या वर्षाच्या पहिल्या सहामाहीत लाभांश इंडेक्स फंड वापरकर्त्यांमध्ये जवळपास ४० टक्के वाटा आहे, जो वर्षभरात ४४ टक्के वाढ दर्शवतो.
तथापि, आर्थिक तज्ञ आणि बाजारातील निरीक्षकांनी लाभांश गुंतवणुकीकडे निष्क्रिय उत्पन्नाचा हमी स्त्रोत म्हणून पाहण्याविरुद्ध इशारा दिला आहे. कॉर्पोरेट लाभांश देयके व्यवसाय कामगिरी आणि नफा यावर अवलंबून असतात, तर घसरणाऱ्या शेअरच्या किमती गुंतवणूकदाराच्या भांडवलाचे मूल्य लक्षणीयरीत्या कमी करू शकतात.
फॅनने सर्व काही शेअर्समध्ये टाकण्याऐवजी आपला पैसा व्यवस्थापित करण्यासाठी एक वैविध्यपूर्ण दृष्टीकोन देखील स्वीकारला आहे.
तो अलिपेच्या मनी-मार्केट उत्पादनामध्ये, यूबाओमध्ये आपत्कालीन बचत ठेवतो, तर पुढील एक ते तीन वर्षांच्या खर्चासाठी ठेवलेला निधी तुलनेने कमी जोखमीचे बाँड फंड आणि बँक वेल्थ-मॅनेजमेंट उत्पादनांमध्ये गुंतवला जातो.
आता लाओसमध्ये राहणाऱ्या आणि प्रवास करणाऱ्या फॅनने कबूल केले आहे की त्याची गुंतवणूक धोरण प्रत्येकासाठी कार्य करू शकत नाही, आणि यावर जोर दिला की आर्थिक निर्णय वैयक्तिक परिस्थिती आणि जोखीम घेण्याच्या क्षमतेवर आधारित असले पाहिजेत.